Onu bindireyim bari hiç yoktan bedenim yerine

Haydin uğur ola bebeler, hepinize güle güle”

Diye yolcu etmiş, el sallamıştı arkalarından,

    Katlanmış kağıttan göz kırpan kelimelerine.

Ardından vurmuştu yolu o dazlak tepeye

Sığınmıştı adeta, bir başına rüzgarlarla salınan,

    Kıraç Tanrıçalığına soyunmuş Ahlatın gölgesine.

Dayayıvermişti sırtını o an, ağacın yaşlı bedenine.

Ve beklemeye başlamıştı,

    Tufan ne zaman sona erecek diye.

Gel zaman git zaman, günlerden bir gün olmuştu yine

Yeniden Güneş açmıştı aynı ülkeye

Uzamış sakalıyla hala tebessüm ediyordu

    Su ile dolmuş ovanın derin sessizliğine.

Ne olduysa, işte o kuşluk vakti olmuş,

    İnanamamıştı kısılmış gözlerinden gördüklerine

Ufuk çizgisinde telaş içinde yol alan bir tekne

Önceleri ufak sonrasında haylice

Kendi elinin nemiyle katladığı kağıttan gemi ile

Yanaşınca kayaların dibine

Güverte çoktan ana baba gününe dönmüştü,

    Bir şölenin keyfiyle

Tek tek dostları atlıyordu taşdan iskeleye

Sanki her birini ayrı ayrı düşünde görürcesine.

Kıraça kök salmış Ahlatın tok sesiyle

Selamladı herkesi salladığı eliyle

Onlara Tufandaki ağacını anlatacaktı kendi diliyle.

Oysa ki anlaşılıyordu artık,

Yıllar yılı beklenen

     Yağamamış bir yağmurmuş düşlerinde

Deli selin durulduğundaki düzlüğünde.

Çürük bir sayfaya yazılmış

    Sağlam kelimelerin karinesinde

Belli olmuştu daha çok sefer yapacaktı bu tekne

Uzaklaşırken dumansız bacasının

    Deniz üzerinde endamlı süzülüşünde.

Sanırım bu masal daha çok süreceğe benziyor gönüllerde

Ahlattan Hekime,

    Hekimden Tekneye,

         Tekne inatla geri dönüp yanaşıyor liman bildiği

              O Ahlatın dibine.

Bir önceki seferinden daha çok kalabalık taşımıştı ona

    Lebaleb doluşmuş sevgililerle.

Gelebilirsem sözün özüne;

Üstlenmiş sevgiyi yüreğiyle

Bir eliyle aldıklarını

    Çoktan dağıtmaya başlamış diğerlerine

Bembeyaz tennuresini dönerken savurtan

    Başı bir yana eğik

       Semazenin görkeminde…

                                            ahmet haluk başaklar

                                                      10.10.2005

                                    “Orman da olsa her ağaç tektir…”