Çöpler, kuşlar ve insan !
Böyle bir fotoğraf sergisini Kasım'da gezmiştim!
Hayatı, hem de en dibinden görebiliyorsunuz!

C. Murat Özcan'a bir  fotoğraf sergisi "çöpler, kuşlar ve insanlar" ....
 
Resimlere bakınca o kadar tezatları içiçe görüyorum ki... Yaşamın tersleri sanki o karede bütünleşmişler....

Düşünebiliyor musunuz; o çöplüğün içinde (- ki ben kısa bir süre dahi durabileceğimi ve birçok kişinin de durabileceğini düşünemiyorum..) bir insan  ama o çöp yığınları sanki bir çam ormanı,  kokladığı koku ise bir parfüm kokusu sanki ....
 
Kuşlar ise sanki bulunduğu ortamı arkadaşına unutturmak istercesine  sesleri ile arkadaşını hayal dünyasına götürüyor.o kuş sesleri sanırım oranın en güzel tarafı,gözlerdeki umut ile birlikte..
 
Diğer taraftan ise kuşlarda ekmek derdinde, arkadaşına en azından ortak olmak istiyor. Paylaşım yapılmış zaten doğa tarafından... Herkes kendi payına düşen çöpe...
 
Gözlerinde umut var, sevinç var. Aslında onlarda istemiyorlar orasını, orada bulunmaktan memnun değiller aslında. Çünkü sermaye oraya yığılmış zaten, tek yapacakları ise umutlarını kaybetmeden çalışmak, aramak... Sanki bir arkeolog gibi
veya bir kuyumcu hassasiyeti ile.. 
 
Hepsi orada; umut, yaşam, iş, ekmek, cennet... Hepsi orada... Tüm dünyaları orası.........
 
Gözlerinde ise yeni gelecek olan bir çöp kamyonu bekleyişi... O gelen çöp kamyonunda ise yine diğer insanların kurtulmak istedikleri... Düşünebiliyor musunuz biz atıyoruz, birileri topluyor..
 
Aklıma sokaktaki  çöp kovaları geliyor... Konulmuş oralara "atık kağıt", "atık cam", "atık plastik" vs. vs. içlerinde ne mi var ?
 
Maalesef bizlerin attıkları ama üzerinde yazılı olanlar hariç.........
 
Erol Aslan