Yoksun Artık

Son defa baktım fani dünyadaki gönül penceremden
Küçük, ıslak gözlerimle son yolculuğuna uğurlarken
Arkandan yürüdüm ağır adımlarla, ellerim duada
Sorma gözlerin neden yaşlı, benim dost hayat arkadaşım
Tek güvencemdin, yalnızdım tek kaldım
Benim biçare, hakkaniyetli, sessiz, zavallı canım
Sen toprağın altında benden habersiz, ben üstünde senden habersiz
Ağır geliyor bana sensizlik, her yanım hüsran, her günüm günden güne viran
Sensizim inan
Çekmeden çektirmeden sana yakışanı yaptın
Sessizdin, sessizde koydun son noktanı bir tanem
Seninle yaşam hatıralarım kaldı yüreğimde
Birde tespihinle seccaden
Yaşarken belki kıymetini bilemedim ama sen her şeyimdin
Kulağımda sesin, hayalimde siluetin, bitmek bilmiyor hasretim
Gördüm rüyamda seni, beyaz gelinlikler içinde bir melektin
Ömür dediğin bir gündür, sen yatsıyı bekleyemedin, akşamdan gittin
Mahşerde seni yücelerde görmek, seni hayranlıkla seyretmek ne güzeldir
Dün suladım gözyaşlarımla, mezarındaki çiçekleri, gülleri, otları
Açtım ellerimi mevlâya, okudum tüm duaları
Kulaklarım hakkını helal et, hakkım helal olsun sesiyle dolu

Hikmet Özyapar
2009