Unuttum Yokluğunu

Çokluğunu fark ettim neden sonra…
Unuttum yokluğunu
Dudaklarının titrekliğini ilan ediyordu deniz
Dalgaların havayla her temasında
Bir çılgın öykünün izini buldum
Benim olmadığın her anın inadına
Her salise senin oldum
Çekik gözlerini dikmiş gözlerime
Ufuk kırık dökük anılarla meşgul
Renklerin yeşile karşı hain ittifakında
Parmağı var biliyorum haşin seherin
Ve o aşina seher ilk kez baş kaldırıyor
Sabaha emanet ettiğim umutlarıma
Kezzaplar ekiyor özenli bir ıslarla soluğu
Ama ben hala güveniyorum bulutlarıma
Yoksulluğunu kutsuyorum sevdanın
Elinden tutup gezdiriyorum ayrılığı
Unutmuşluklara, unutulmuşluklara
Şiirler söylemiyorum artık
Umut bağlamıyorum dost ufuklara
Çokluğunu fark ediyorum neden sonra
Unutuyorum yokluğunu…

Vahdet Nafiz Aksu