SOĞUK VE KARANLIK…

Soguk ve zifiri karanlık bir gecede ...
Daha ayak basılmamış karlar üzerinde
nefesinle yüzünü ısıtarak yürüyorken
Bir hayalin parlak kıvılcımları çakar
Sakin bir rüyaya hazırlanan gözlerinde
Gördügüm sen misin?
Seherin ıssız ve sessiz
kimsesiz
bir deminde ufuklara gamze vuran
Zamanın tahtı önünde el pençe divan duran
Siyah gözleriyle zifiri karanlıklara rakip
Aydınlık yüzüyle mehtabın taaaa kendisi…
Gördüğün ben miyim?
Buz tutmuş pencerelerde
İki eliyle perdeyi aralayıp bakan yollara
Bir hayalin sınırlı çerçevesine sığmayan
Karanlıkların korkunçlaştırdığı gecelerde
Sessiz bir kararlılıkla için için ağlayan
Ve bin bir mana yükleyen yalancı masallara…

Vahdet Nafiz Aksu