Resmin

Dün gece saatlerce resmine baktım.
Önce aklımdan geçirdim,
Kendi kendime...
Sonra aşkımm dedim usulca.
Sen duymadın bitanem
Dalgın dalgın baktım gözlerinin içine...
Hiç oralı olmadın!
Kızdım sana, somurttum, yüzümü kararttım
Fırtına öncesi gökyüzü gibi...
Bana mısın demedin!
Önce bir, sonra birkaç damla
Daha sonra da hüngür hüngür ağladım!
Sen öyle uyuz uyuz suskun durdun karşımda.
Sonra,
Sonra, tam bir sinirle tokatı
Aşk etmek üzereyken yüzüne,
Birden fark ettim ki resminmiş karşımdaki...
Üzüldüm!
Vurmamıştım,
Ama sana vurmayı düşünmüştüm.
Nasıl kıymıştım bitaneme?
Daha sonra özür diler gibi öptüm masumca yanağından.
Sonra hinlik yaptım hınzırca!
Dudağımı dudağına değdirdim resminde.
Uyandığımda sabah,
Yastığımın altından, bana bakıyordu gözlerin
Sanki hiç uyumamış...
Yorgun ama mutlu bir şekilde...

Ahmet Keskin