BABAM...

Doğduğum gün; çok mutlu olmuş
Babam...
“Ömrüme ömür eklendi” demiş anneme...
Bir de ağlamış sevinçten... Babam...
Sonra büyüdüm ben...Büyüdüm babamla...
Önce onaylamadığı evliliğimle,
Aldım verdiğim ömrün
Birazını...
Sonra yetmedi aldığım...
Ben vermiştim ya ömrünü...
Alacaktım biten evliliğimle,
Birazını daha...
Ama o; dönmedi hiç sırtını.
Kocaman kucağını açtığında
Benim ömrüm ikiye katlandı...
Sımsıcak kollarında...
Sonra;
Sonra, başladım ikimizin ömrünü harcamaya,
Bozuk para gibi...
Harcadım... Harcadım...
Ben harcandım, yine harcadım.
Fark ettiğimde onu bitirdiğimi,
Çok geçti artık... Çok geç.
Ömür almak istedim ona,
Kendi ömrümden vermek yada...
Olmadı ama...
Gözleri kaldı gözlerimde,
Umutsuzca bakan,
Yardım dileyen,
Hesap soran...
Gözleri kaldı bir tek geriye,
Ellerimle yok ettiğim babamdan...
Deniz mavisi gözleri...
Gözlerime bakılı kaldı... Kapanmadı.

04.03.1995- O gitti... Babam...
Gül Külcü